Match fishing με waggler φελλό: Το διπλάρωμα του παράμαλου για ψάρια με κοφτερά δόντια!
Του Δημήτρη Σφαλτού
Φωτογραφίες: Δημήτρης Σφαλτός, Γιώργος Χούσος, Νίκος Ζάρας
Η τεχνική του match fishing πάντα μας γεμίζει με πρωτόγνωρα συναισθήματα κάθε φορά που πάμε για ψάρεμα. Η βυθομέτρηση, το μαλάγρωμα, το στήσιμο της αρματωσιάς, το τσίμπημα του ψαριού, το χάσιμο του φελλού κάτω από την επιφάνεια του νερού, η μάχη με το μεγάλο ψάρι, είναι τα ζητούμενα στο ψάρεμά μας. Τι γίνεται όμως όταν πάνω στο κάρφωμα ή σε ελάχιστα δευτερόλεπτα μετά, η αρματωσιά χαλαρώνει και το παράμαλο έρχεται έξω κομμένο με χειρουργική ακρίβεια, από ψάρι με δόντια κοφτερά?Εκεί έρχεται το διπλλάρωμα του παράμαλου να μας δώσει την λύση!
Είναι μια κατάσταση που λίγο πολύ έχει συμβεί σε όλους μας. Ένα βράχωμα, ένας δύσκολος βυθός, ένα πονηρό ψάρι που αμέσως χώθηκε κάτω από κοφτερά βράχια, ή το πιο συνηθισμένο , ένα ψάρι με κοφτερά δόντια έχει επισκεφτεί το δόλωμά μας! Είναι μια αλήθεια, μια πραγματικότητα που θα πρέπει να την αντιμετωπίσουμε με εξυπνάδα και μεθοδικότητα , για να αλλάξουμε τα δεδομένα στην match waggler τεχνική. Η λύση ακούει στο διπλάρωμα του παραμάλου, μια τεχνική η οποία έχει προέλθει από την συρτή με το μολύβι φύλακα.
Υπάρχουν στιγμές που θα αναμετρηθούμε με μεγάλα ψάρια, και πολλές φορές με ψάρια που έχουν δόντια! Τα πιο συνηθισμένα είναι τα μεγάλα μελανούρια, οι σαργοί, οι τσιπούρες, οι σάλπες, μεγάλες γόπες, και τα λαβράκια. Ψάρια τα οποία έχουν μεγάλες πλάκες στο στόμα τους ( με εξαίρεση τα λαβράκια που έχουν «γυαλόχαρτο» στα χείλη και στο εσωτερικό του στόματός τους ), και μπορούν για πλάκα να κόψουν ένα πολύ λεπτό παράμαλο.
Οι δυνατές οδοντοστοιχίες του σαργού και της τσιπούρας δεν συγχωρούν λάθη, ενώ ένα 300άρι μελανούρι άνετα μπορεί να κόψει ένα παράμαλο της τάξης των 0,14 χιλιοστών. Επειδή στο match waggler fishing χρησιμοποιούμε συχνά πολύ λεπτά παράμαλο, που φτάνουν από 0,10-0,14 χιλιοστά, παρατηρείται αρκετά συχνά το φαινόμενο του κοψίματος, ειδικά από ψαράδες που δεν έχουν την εμπειρία να χειριστούν αυτές τις διαμέτρους.
Φταίει βέβαια και η «ψαρευτική αλαζονεία», ή ο εγωισμός, αλλά όταν χάνονται ψάρια που είναι κοπαδιαστά, μπορεί να εξαφανιστεί όλο το κοπάδι και να μείνουμε ψαρευτικά άεργοι! Χωρίς να αλλάξουμε ποτέ τον κανόνα που θέλει μάνα και παράμαλο να έχουν την μέγιστη διαφορά μεταξύ τους στο 0,04 χιλιοστά, πολλές φορές θα πρέπει να χειριστούμε το διπλαρωμένο παράμαλο.
ΜΕΡΗ , ΣΥΝΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΨΑΡΙΑ
Σε βραχώδεις βυθούς με ξέρες, μπλόκια και κοφτερά βράχια, δεν θα ήταν άσχημη ιδέα και διπλαρώσουμε από την αρχή. Σε λιμάνια με σχοινιά και αντικείμενα στον βυθό, σε βράχια ή σε προβλήτες με κούφιο τον βυθό κάτω από τα πόδια μας, επίσης ξεκινάμε με διπλάρωμα. Σε μέρη που υπάρχουν μεγάλα μελανούρια επίσης ,και ίσως είναι το πιο βασικό σε αυτά τα ψάρια που είναι σε κοπάδια.
Είναι γνωστό πως εάν χαθεί ένα μεγάλο μελανούρι από ένα κοπάδι, μπορεί να απομακρύνει όλα τα ψάρια μαζί του. Όταν έχουμε ενδείξεις για μεγάλους σαργούς, ή τσιπούρες, ή μεγάλα λαβράκια , το διπλάρωμα είναι λύση εκλογής.
Το διπλάρωμα γεννήθηκε από την συρτή με το μολύβι φύλακα, και το χρησιμοποιήσαμε σε μεγάλα ψάρια και σε ψάρια με δόντια. Ψάρια όπως γόπες, σάλπες, μικρά σαργουδάκια, ζαργάνες, μπορούν να ταλαιπωρούν συνεχώς το λεπτό παράμαλο και όταν μας τιμήσει ένα μεγάλο ψάρι να το χάσουμε από κόψιμο!
Η απλή σκέψη είναι ότι με διπλάρωμα του παράμαλου σε συγκεκριμένο μήκος 3-4 εκατοστά, η διπλή πετονιά αντιστέκεται πιο πολύ στα δαγκώματα, στα ψάρια με δυνατά δόντια. Μην περιμένετε όμως πρώτα να κόψουν τα ψάρια το παράμαλο και μετά να το χρησιμοποιήσετε, το παιχνίδι ίσως να έχει χαθεί…
To διπλάρωμα του παράμαλου έχει μεγάλη σημασία όταν χρησιμοποιούμε στο match waggler fishing, μεγάλα ζωντανά δολώματα, όπως σαρδέλες, φρίσσες, σπάρους, μεγάλες γαρίδες, γάμπαρες, καραβιδάκια, κτλ. Είναι πολύ πιο πιθανό αυτά τα μεγάλα ζωντανά δολώματα να τα επισκεφτούν μεγάλα αρπακτικά, όπως τα λαβράκια και οι τσιπούρες. Επίσης διπλαρώνουμε όταν βάζουμε ένα ολόκληρο σκουλήκι, π.χ ακροβάτη ή αμερικάνο, γιατί αφενός στοχεύουμε σε μεγάλο ψάρι, και το διπλάρωμα συγκρατεί καλύτερα το σκουλήκι στην πετονιά.
ΟΙ ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΤΟΥ ΚΟΜΠΟΥ ΔΙΠΛΑΡΩΜΑΤΟΣ
Υπάρχουν πολλές τεχνικές για το διπλάρωμα του παράμαλου. Ο πιο απλός είναι σε ένα παράμαλο με μήκος 1-1,5 μέτρο να κάνουμε μια θηλιά δέκα εκατοστών. Με διπλωμένη την θηλιά κάνουμε ένα κόμπο πάνω στο αγκίστρι, σαν να είχαμε μια απλή μονή πετονιά. Ο κόμπος μπορεί να είναι απλή φίμωση, διπλή φίμωση ή οχταράκι. Αποφεύγουμε να κάνουμε πολλές σπείρες γιατί η διπλή πετονιά δημιουργεί πολύ ογκώδη κόμπο με μεγάλη αδράνεια. Κόβουμε τις άκρες του κόμπου και σφίγγουμε με προσοχή. Πιστεύω ότι εάν πάνω από το τέλος του αγκιστριού υπάρχει διπλαρωμένο μήκος από 3-4 εκατοστά, δεν θα έχουμε πρόβλημα στο παράμαλο, δεν θα υπάρχει πλαστικότητα στην κίνηση του δολώματος και πρόβλημα στην φυσική παρουσίαση. Αυτό ισχύει για τα λεπτά νούμερα πετονιών, όσο το παράμαλο μεγαλώνει πάνω από τα 0,18 χιλιοστά, η κίνηση επηρεάζεται , ενώ πολλά ψάρια το βλέπουν όταν πλησιάζουν κοντά στο δόλωμα. Καλύτερα όμως να πάρουμε δυο-τρία ψάρια λιγότερα, παρά να κόβουμε συνέχεια και να χαλάμε τους τόπους…
Άλλη μια τεχνική είναι στα αγκίστρια με κρίκο ,να φτιάξουμε ένα κόμπο palomar ,και μετά με το περίσσευμα της πετονιάς να το στρίψουμε προς τα πάνω και να το δέσουμε με κόμπο πάνω στο παράμαλο.
Στα αγκίστρια με κρίκο επίσης μπορούμε να δέσουμε με knotless knot , και να περάσουμε την διπλή πετονιά μέσα από το εσωτερικό του κρίκου, μία τεχνική που είναι για μένα η πιο αποδοτική , γιατί εκμεταλλευόμαστε και την μηχανική του κόμπου knotless.
Με την δημιουργία του διπλαρωμένου match παράμαλου αποφεύγουμε τα κοψίματα, δίνουμε συγκεντρωμένη δύναμη στο ευαίσθητο σημείο του παράμαλου, πιάνουμε ψάρια που αμφίβολα θα βγαίνανε εάν είχαμε μονή λεπτή πετονιά, πετυχαίνουμε αντοχή στα γδαρσίματα και στους δύσκολους βυθούς. Ακόμη και εάν ένα ψάρι με δόντια κόψει το ένα τμήμα του διπλαρώματος, μπορούμε να το βγάλουμε έξω με το άλλο, μία περίπτωση που μας έχει συμβεί πάρα πολλές φορές.
Μην τρομάζετε από την διπλή πετονιά δίπλα από το αγκίστρι. Εάν χρησιμοποιείτε ποιοτικές fluorocarbon πετονιές , σωστούς κόμπους, δεν θα έχετε κανένα πρόβλημα. Είναι ο μόνος τρόπος για να μην χάσετε τα ψάρια που έχουν δόντια, με την match με φελλό waggler τεχνική.
